ฟลอยด์-สไตน์เบิร์ก

Floyd–Steinberg dithering (1976) เป็นวิธีการแพร่กระจายข้อผิดพลาดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด และยังคงเป็นตัวเลือกเริ่มต้นสำหรับช่างแกะสลักเลเซอร์จำนวนมาก โดยจะกระจายข้อผิดพลาดเชิงปริมาณไปยังพิกเซลข้างเคียงในรูปแบบคงที่ ทำให้เกิดการไล่ระดับสีที่ราบรื่นและรูปลักษณ์ที่ละเอียดเป็นธรรมชาติซึ่งเหมาะกับภาพถ่าย ภาพบุคคล และการแกะสลักตามวัตถุประสงค์ทั่วไปส่วนใหญ่ ทำงานเร็วมากและทำงานได้ดีที่ 254–300 DPI บนวัสดุตั้งแต่ไม้เนื้ออ่อน อะลูมิเนียมอโนไดซ์ ไปจนถึงกระดาษแข็งและกระดาษ หากคุณไม่แน่ใจว่าควรเลือกอัลกอริธึมใด ให้เริ่มด้วย Floyd–Steinberg มันไม่ค่อยทำให้ผิดหวัง